Troostdichter

Vandaag was ik op bezoek bij de troostdichter, Boudewijn Betzema. Hij zat in de regen in zijn kleine brugwachtershuisje in Zwolle. Ik had een cadeautje voor hem.

Bijna drie kwart jaar geleden was ik al eens op bezoek geweest bij hem. We spraken toen over wat ons zo bezig hield. We lachten veel en het voelde zo vertrouwd om met hem te praten, alsof wij elkaar al eeuwen kenden. Toen ik afscheid van hem nam vormde een zin zich in mijn hoofd: als het goed is heb ik de tijd.

Die zin heeft mij in het afgelopen jaar veel geholpen. Hij gaf me geduld, hoop en troost.

Ik las dat Boudewijn, na de winterperiode weer in zijn brugwachtershuisje zat en eindelijk vond ik vandaag de tijd, die je als het goed is altijd hebt, om bij hem op bezoek te gaan. Ik gaf hem mijn boek ‘Eros op Tinder’ cadeau. Bij mijn laatste bezoek wachtte ik nog op de beoordeling door de uitgever. Nu was het boek er. En Boudewijn verdiende het als een eeuwenoude vriend om een exemplaar cadeau te krijgen.

Hij herkende mij meteen, dat deed mij heel erg goed. En weer lachten wij en voelden een meer dan levenslange vriendschap.

Bedankt Boudewijn! Ik kwam niet voor troost, maar ik kreeg veel meer: Ik mocht onze liefde voor het leven en voor de schoonheid met je delen.

Boudewijn kan luisteren als de beste!

Zwolle zoekt een nieuwe Zwolse stadsdichter…

… en ik heb gesolliciteerd. Hieronder één van mijn ingezonden gedichten.

Nachtstad

Fietsend door een stille stad
De stoplichten knipperen oranje
Hier en daar wordt al een straat of een prullenbak gereinigd
De enkele voetganger eist voorrang of weet het niet meer
Ik ruik de gracht en een dode rat
Uit een huis met veel fietsen dringt nog gelach en muziek
Gerinkel van glaswerk en de geur van een dovend vuurtje
Ik trap rustig door
Vandaag ben ik best nuchter op mijn fiets
Het is hartje zomer en nog steeds is het warm
Ik ben bijna thuis
Maar voel me eenzaam zo zonder jou
Zonder je armen en je huid
Die me welkom heten

©Ulrike Mülders

WordPress.com.

Omhoog ↑